Mostrando entradas con la etiqueta países. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta países. Mostrar todas las entradas

lunes, 30 de abril de 2007

Brasil


Queridos nietos y biznietos:


Os voy a dar una noticia que a lo mejor no me lo creeis, porque una duda de que si yo soy la que hablo con los años que tengo. Y ahora no me vais a creer lo que os voy a decir.


Ya vei, que yo estoy muy delicada, acabo de tener una bronconeumonía y una pulmonía y los oidos enfermos, y muchos dolores...y quedé debil, estoy débil, no estoy muy fuerte. Pero os voy a dar una noticia que me vais a decir: Esta señora muy bien no está, por lo atrevida que es.


Pues es una noticia bomba...¡¡¡Me voy al Brasil!!!.


Dentro de unos 20 días, me voy al Brasil, a pasar allí 15 días. Yo tengo algo de miedo porque el viaje es muy largo, muy largo, son muchas horas. De aquí tengo que ir a Oporto, de Oporto a Lisboa y de Lisboa al Brasil. ¿A qué no lo creeis?. Pues sí. Si llego al Brasil y hay Banda Ancha, el último día que esté allí os hablare por la Banda Ancha si puedo. Porque si lo hago antes, a lo mejor me vienen periodistas y no me dejan tranquila. A mi nieto tampoco y no disfruta el pobre de las vacaciones.


Y os digo a vosotros que me voy, y que en estos días ya no me vais a oir, porque como se va mi nieto, yo no tengo quien me teclee. Cuando llegue a Brasil ya os aviso.


¡Qué opinais de esta vieja loca?. ¿Qué opináis?. Pues mi familia no lo sabe. Mis nietos y mis nietas lo saben, claro. Pero la mayoría de mis parientes no lo saben. Se van a enterar cuando lo teclee. Y van a quedar pasmadas, pasmadísimas... Van a decir ¿Pero esa a donde va?.


Pues me voy. Si me muero allí, me queman y me traen en la cajita las cenizas para tirar en Muxía. Pues me voy, porque ocasión como esta ya no la vuelvo a tener. Claro, voy a llegar un poco molida bastante, pero me acuesto, que voy para un gran hotel, un hotel de lujo, y lo voy a pasar admirablemente. Porque Dios me ha de ayudar, y este es mi ultimo viajecito.


Pero asi todo, a mi nieto le da unas risas, se queda pasmado.... Pero mi nieta me da muchos ánimos, es la que más me anima. ¡Vete mujer, que es lo que vas a ver!. Si tienes suerte, pues lo pasas bien. Esta es la única ocasión que tu tienes ahora de saltar un charco. YPues me animó.


Y voy a ir. ¿A vosotros que os parece?. Yo sé que algunas vais a decir: "Sí, sí, abuela véte". Pero otras van a decir: "Pero por Dios, a los 95 años aún tienes humor de ir al Brasil".


Yo soy muy alegre y siempre me gustó ver. Aunque estuviera enferma, había una fiesta y yo iba. Tengo esa fuerza de voluntad.


Ahora que esto me va a costar un poquito trabajo. Voy a llegar un poco molida porque son muchas horas de avión. Llegar a Oporto, cojo un avión y voy a Lisboa y despues para Brasil.


Y fuí a sacar el pasaporte y dí micarnet. Y se echaron a reir. Porque era un carnet antiquísimo, pero era válido. No valía mi carnet para pasar por esos ordenador, pero yo le dije que tenía mis derechos. Porque yo tenía un carnet permanente para no sacar otra.


Y me dijeron: "Sí señora, tiene usted sus derechos. Pero si quisiese sacar un carnet nuevo, era mejor. Y usted no va a pagar nada, porque tiene sus derechos. Pero claro, nosotros nunca tuvimos un carnet como éste.". Les hizo mucha gracia mi carnet. Y me hicieron uno nuevo. Y no me lo cobraron, porque tenía mis derechos.


Vosotros pedir por mí para que haga bien el viaje, y ya os contaré como lo pasé.


Y mis nietos me animan, y no sé si mis sobrinos me animarían. Pero yo me voy, ya tengo el billete, ya tengo el pasaporte y ahora sólo me queda hacer la maleta. Y estos días me estoy entrenado, paseando mucho por casa.


Pero, claro, vosotros direis, esta señora enferma no está, es dura, es dura...Sí, tengo un caracter fuerte, tengo mucha fuerza de voluntad. Y quiero ver. No sois de esas viejas que están sentadas y no quieren ver nada. Pero a mí me gusta ver y saber.


Dicen que hace muchísimo calor allí y que se puede uno bañar...pero yo nadar no puedo. Porque quise nadar una vez y quedé sin aliento. Mojar los pies sí, porque dicen que está el agua caliente. Dicen que es muy precioso el hotel, que tiene una playa que es una cosa nunca vista de preciosa, es una playa interminable, que tiene palmeras y corales, que se ven con unos barquitos. Y es una maravilla lo que puedo ver. Si me llevan, yo voy. Aún bastante buenos son llevarme, porque yo soy una maleta...bueno, peor, porque una maleta no pide nada y yo a veces soy pesada y pido cosas. Y quiero ver todo. Cuando voy a un sitio, me gusta ver todo.


Bueno, Dios me dió este espíritu y se van a reír. Yo quiero vivir. Morir tengo que morir a la fuerza, pero ganas de morir no tengo ninguna. ¿Qué hay tristezas?. Bueno, pero también hay alegrías.


Pues sí, os vais a reir conmigo. Muxicas, ya ves que ánimos tengo. Y tu Quenxe, ya ves que ánimos. Y tu Chelis, te quedarás pasmada, pasmadísima. Y tantos y tantos que me habláis que me sois muy simpáticos. Amadeo, Pere,... de los que me voy acordando, porque hay tantos...


¿Que dirán de mi viaje?. Contestarme a eso, pero con franqueza. Si hago bien o no estoy bien de la cabeza por hacer este viaje. Quisiera saber vuestra opinión. Yo voy encantada, si sale bien, bien, y mal no tiene porque salir. Tanto se muere en España como se muere en el extranjero. Yo estoy animada.


Y voy a tomar frutas tropicales, que allí ya sabes...zumos de esos tropicales. El coco, que dicen que se coje allí, ya se abre y dicen que esta riquísimo. Y voy con esa ilusión de conocer cosa nueva.


El viaje después es descansado. Porque voy para una playa grandísima y en un gran hotel...¿Qué más quiero?. Saldré un poco, pero ya con eso soy feliz.


Chelis, quedaras pasmada conmigo... de como está mi cabeza. Ir a otro continente a mis años. Nunca se sabe lo que da la vida. Quien me diría a mí que iba a hacer este viaje.


Pues si quiere Dios, alla me voy...mi nieto parece que tiene un poco de miedo. Pero mi nieta es la que más me anima, tanto te duele allí como aquí. Brasil dicen que es muy grande, muy grande.
Yo de Brasil poco sé. Sé que es un pueblo rico y muy grande. Pero también hay pobreza. Unos son muy ricos y otros muy pobres. Y allí había que arreglar eso. Que diesen tan poco sueldo, que me enteré que alguno cobraba 15.000 pesetas al mes. Y con eso no se vive.
Pues voy. Chupetina, Muxiana...A ver que os parece y si antes de marchar tengo la contestación de vuestro parecer.


miércoles, 28 de febrero de 2007

Argentina














Abuelos modernos: bloggers y expertos en videojuegos


Por Fabricio Soza. De la redacción de Clarín.com

Tienen su propio blog y juegan con las últimas consolas. Lo hacen sólo para entretenerse y comunicar su experiencia al mundo. Las nuevas estrellas de la red son excepciones, pero parte del mundo virtual en aumento.

Don Hahn de 76 años dice: “Yo jugaba un poco al Pac-Man, pero esto hace que te muevas y hagas algo. No es sólo sentarse y pulsar botones hasta tener túnel carpiano”

Así como en la playa cada vez más personas de tercera edad aparecerán con tatuajes al descubierto, en lo que respecta a Internet muchas de las generaciones que rozaron la era digital se están acercando a la ancianidad. Esa es la lógica: los que hoy tienen menos de 60, mañana serán respetados bloggers y habrán "dado vuelta" todos los juegos de la época. Pero, mientras tanto, los pioneros contemporáneos son noticia.

María Amelia nació en la Coruña, España, en diciembre de 1911. Para su cumpleaños número 95, su nieto le regaló un blog y así la transformó en la blogger más anciana del mundo al superar a un sueco de 93 años que planea escribir su autobiografía. Amelia sufre de miopía y cataratas por lo que necesita que su nieto escriba lo que esta le apunta. "Lo hago para entretenerme. Había visto que era una cosa simpática, bonita y entretenida. Yo quería tener relaciones con gente y ahora me relaciono con el mundo entero. Cuando me puse en esto no creí que fuese con el mundo entero, sino me echaba para atrás. Pero después ya me fui acostumbrando", comenta la propia española en una entrevista en su página.

Amelia le dio esa entrevista a un australiano que tampoco pasa inadvertido: se trata de Eric Shackle, un periodista retirado de 87 años, experto en Internet. Otro precursor en la blogósfera es Andrés Téllez Fimia, un español de 79 años que también se sumergió en el mundo digital por el empuje de sus nietos. Su blog, en el cual postea de todo, se autopresenta como el primero en ser escrito por un abuelo. En Inglaterra un anciano de 79 años se dedica a colgar videos en su sitio, que ya son un éxito en Youtube y dónde cuenta la historia de sus abuelos de la Inglaterra victoriana. Otros casos son los de Ray White y Donald Crowdis de EE.UU. y Canadá respectivamente, que con sus 93 años cada uno son considerados los más longevos del nuevo continente.

Jugar, con Sinatra de fondo

Pero los abuelos cool no sólo quieren Internet. Según el Chicago Tribute, los abuelos de una residencia de Lincolnshire guardaron las cartas en un cajón y ahora la pasan súper con una consola Wii que tienen en el centro. El promedio de edad del lugar es de 77 años, pero parece que lelvan tanto tiempo practicando que tranquilamente podrían competir contra cuaquier chico experto en Wii Bowling, juego favorito de la residencia. ¿Será que tienen pilas para rato?

http://www.clarin.com/diario/2007/02/28/conexiones/t-01371355.htm

martes, 27 de febrero de 2007

Brasil

















Espanhola de 95 anos é blogueira mais velha na Web


María Amelia ganhou o blog como presente de um neto quando completou 95 anos de idade

Maria Amelia López Soliño ganhou de presente de aniversário do neto, em dezembro último, um blog. Ela comemorava 95 anos e tornou-se, assim, a blogueira de mais idade da Internet. E bastante produtiva: em pouco mais de dois meses, já tem mais de cem posts publicados e vem recebendo grande audiência. "Navegar pela Internet para uma senhora da minha idade é um sonho, e nunca pensei que ia causar tanta notícia. Imaginei que algumas pessoas fossem me responder, mas tenho leitores de muitos países e todos me incentivam a continuar e me desejam longos anos de vida. Não sou uma mulher interessante, mas parece que os agradei", diz ela em uma das entradas no blog.

María Amélia, como se identifica no blog (http://amis95.blogspot.com/), diz estar contente em ser a blogueira mais velha do mundo, e admite que também ficaria muito feliz se outras pessoas começassem a fazer o mesmo, motivadas por sua "aventura". O mundo da Internet não lhe era tão estranho, pois já havia pedido ao neto Daniel que lhe mostrasse biografias de Felipe González, Alfonso Guerra e o cardeal Rocco Varela na rede.

Mesmo tendo alcançado grande popularidade na Espanha e em diversos outros países, onde ocupou inclusive grande espaço na imprensa escrita e digital, a "vovó da Internet" não tem maiores pretensões e descarta que vá seguir o exemplo de um outro blogueiro idoso, um sueco que, aos 93 anos, planeja ainda escrever uma autobiografia.

Dificuldades

Mesmo dizendo que este é um mundo novo e muito atraente para ela, María Amelia reconhece que as dificuldades existem. Não hesita em listar, de acordo com reportagem do site IBLNews.com, que seu principal problema é a vista, porque precisa estar muito perto do teclado para ver com claridade as teclas. Na tela, é mais fácil: basta tornar maior o tamanho das letras.

Mas o neto a ajuda a escrever. Daniel transcreve "sem mudar uma vírgula" suas palavras. "Eu disse a ele que queria comprar um computador, mas ele me fez desistir da idéia porque já sou muito velha para escrever. E às vezes não consigo ler direito por causa da catarata", explicou María Amelia em entrevista ao diário La voz de Galicia.

http://tecnologia.terra.com.br/interna/0,,OI1440345-EI4802,00.html

Magyar Köztársaság - Hungary - Hungría















Ez a legjobb dolog, ami nyugdíj után történt velem
80 feletti bloggerek

* Munk Veronika
2007. február 27., kedd 10:15

A világ legidősebb bloggereivel készített interjúnkból kiderül, bizonyos kor felett az egoblog már nem ciki, a második világháború vicces is tud lenni, a politika pedig érdekes. Maria Amelia spanyol, 1911-ben született és 95. születésnapjára, ajándékként kapta a blogot. Allan Lööf svéd, 94 éves, leginkább a zenéről szeret írni. Ralph Leonard amerikai, 82 éves, átlagos napjait az orvosi konzultációk foglalják le, számítástechnikai magazinokból értesült a blogolás lehetőségéről.
Küldje el ezt a cikket barátjának, ismerosének!Küldje el ezt a cikket barátjának, ismerõsének!
Nyomtatható változatNyomtatható változat
hirdetés

"Keveset tudok Magyarországról, sosem voltam ott. Nyugodt országnak tűnik. Ma délután rá is rákeresek" - mondja Maria Amelia, aki ma a világ legidősebb bloggere. 1911-ben született La Coruñában. Tavaly decemberben, a 95. születésnapjára kapta unokájától blogját. "Azelőtt semmit nem tudtam a blogokról. Az internetről már hallottam azelőtt is, néha megkértem az unokámat, keressen ki nekem néhány információt" - írta az Indexnek.
Sokat vagyunk öreg arcokkal

Mindhárom idős blogger leginkább emlékeiről és fiatalságáról szeret írni, Ralph Leonard "Az utolsó negyed - az élet játéka" című blogjában gyakran szól a második világháborúról is. "Megígértem magamnak, hogy nem írok a háború borzalmairól, csak és kizárólag a vicces részletekről. Eddig sikerült betartanom az ígéretet" - írja, majd hozzáteszi, naponta több órát tölt internetezéssel, de amikor nem a gép előtt ül, főként orvosokhoz járkál. "Szenvedek az idős korral járó betegségektől, de azért a feleségemmel sokat megyünk színházba, bevásárlóközpontokba, és sokat vagyunk olyan öreg arcokkal is, mint mi magunk" - meséli.


Maria Amelia és a kutyák

"Teljes menetfelszerelésben, díszlépésben kellett menetelni húsz mérföldet, ami nagy koncentrációt igényelt, ugyanis magasabb voltam és hosszabbakat léptem, mint a többiek. Más alkalommal ez nem lett volna probléma, mert általában engedélyezték, hogy mindenki akkorát lépjen, amekkorát akar, de ez az őrmester gonoszabb volt, mint a tizedes, aki pedig okleveles szadista volt" - írja a blogban a háború előtti kiképzésről.
Aktív vagyok és nyughatatlan

Allan Lööf és Ralph saját maga blogol, Maria Amelia helyett viszont az unokája gépel, ő pedig csak beszél. Arról, ami éppen eszébe jut: például, furcsának tartja, hogy egy nő 67 évesen lett anya, és szerinte bár Husszein elég nagy barom, a halálbüntetés azért túlzás volt. Maria rendkívül tevékeny, számára a blogolás csak az élet egy csekély szelete: "Aktív vagyok és nyughatatlan. Szeretek főzni, de a család nem nagyon hagy. Néha az unokáim elvisznek autóval kirándulni, olyankor a környéken vacsorázunk, és falvakban nézelődünk" - mondja.

Oldalát havonta ötvenezren látogatják, az összes országos spanyol napilapban és tévécsatornán szerepelt már. Maria Amelia pedig minden sajtómegjelenésről lelkesen beszámol. A webes dráma sem kíméli a 95 éves bloggert, február közepén egy hozzászóló azzal gyanúsította, posztjait unokája manipulálja, eszközként használva a nagymamát az ismertség megszerzésére. Maria Amelia Engem senki sem manipulál! címmel csípős hangvételű szöveggel rakta helyre a vádlót, sőt, a szöveg mellé mp3 hangfájlt is mellékelt, bizonyítva, hogy valóban ő maga beszél.

Ralph Leonard

Ralph, Maria Amelia és Allan is számon tartja a többi nyugdíjas bloggert, barátságuk a virtuális térre korlátozódik: kommentelnek és linkelnek egymásra. Maria Amelia különösen büszke arra, hogy ő a legidősebb, Kibernagyik címmel a születési évszámok bizonyítékaival súlyosbított listát posztolt a legöregebb ismert bloggertársakról. 1911-es születési évével ő maga került a lista élére.

A britek saját özvegy-nyugdíjas Youtube-sztárral is büszkélkedhetnek, Peter79 videoblogger élettörtének egyes szakaszait milliók élvezik. A többnyire lehunyt szemmel sztorizó úr őszintén meglepődött, amikor sztár lett, majd lelkesen folytatta projektjét.


Allan Lööf

Bár életük nagyobbik része web nélkül zajlott, az időskori geekség interjúalanyainkra is nagy hatást gyakorolt. "Jobb lett volna, ha nem csak 88 évesen kezdek internetezni. Azt hiszem kicsit későn kezdtem, de az biztos, hogy ez a legjobb dolog, ami nyugdíj után történt velem. A hobbim a zene, és amíg dolgoztam egyáltalán nem volt időm rá. Sajnos feleségem, Kathie 1989-ben elhunyt, ötven évig voltunk házasok. Akkor visszaköltöztem szülővárosomba, Finspangba, és a kilencvenes évek végén megvettem első számítógépemet. Az nyitott kaput a korlátlan információkhoz" - emlékszik a 94 éves Allan Lööf. Ralph Leonard szerint különösen jó, hogy egy "fizikailag korlátozott, beteges ember" is találkozhat a világgal, Maria Amelia pedig a kapcsolatépítés miatt élvezi leginkább a blogolást: "Azelőtt egyes-egyedül voltam, most pedig rengetegen írnak nekem, és én mindenkinek válaszolok. Szórakoztat a web, olyan dolgokat ismerek meg, amikről fogalmam sem volt. Az egész univerzummal beszélgethetek."

Keressük a legidősebb magyar bloggert! Aki magára ismer, vagy ismeri a célszemélyt, kérem írjon.

http://index.hu/tech/net/idosblogger/

In English

It is the best thing which happend to me after retiring on a pension

It turns out from our interviews with the oldest bloggers in the world that the egoblog is not sticky above a certain age, the WW II can be funny and the politics interesting. Maria Amelia is Spanish, she was born in 1911 and she got the blog for her 95th birthday. Allan Lööf is Swedish, 94 yearold, he prefers to write about music. Ralph Leonard is American, 82 yearold, his average days are filled with doctoral consultations, he learned the possibility of blogging from computer
magazines.

"I know little about Hungary, I never have been there. It seems a tranquil country. I will search for it this afternoon." - Maria Amelia says, who is the oldest blogger in the world. She was born in La Coruña in 1911. She got her blog from her grandchild for her 95th birthday last
December. "I didn't know anything about blogs before. I had heard about internet before, I asked my grandchild for searching some information sometimes." - wrote she to the index.

We are a lot with old kippers

All of the three bloggers like to write about their youth and reminiscence, Ralph Leonard often writes about the WWII in his blog titled "Last quarter - game of life". "I promised to myself that I don't write about horrible aspects of the war only the funny details. So far I could do this." - he writes. He spents several hours in front of the internet every day. He goes to doctors in the remaining time. "I suffer from oldage illnesses but we go to theatre and malls together withmywife many times and we a lot with such old kippers like us."

"We marched twenty miles with high step with full equipment. It required concentration because I was taller and stepped longer than the others. Normally it wasn't problem because it was allowed to step so long as you wished but that sergeant was more evil than the corporal, who was a certificated sadist." - writes he about the training before the war in his blog.

I am active and a rolling stone

Allan Lööf and Ralph blog himself but instaed of Maria Amelia her grandchild types and she speaks only. About which comes into her mind: for example she wonders that a 67-year-old woman became mother and she thinks that Hussein was bloody fool but the death penalty was an exaggeration. Maria is very active, blogging is just a small slide of life for her: "I am active and a rolling stone. I like to cook but my family doesn't allow me. Sometimes my granchildren bring me to make excursion by car, that time we have dinner there and just looking around
in the villages." she says.

Her website gets fiftythousand hits in everymonths and she was in every countrywide Spanish newspaper and tvchannel. Maria Amelia reports every such event enthusiasticly. A person accused her grandchild that (s)he manipulates the post of the granmother. Maria Amelia refused it with a text and also an mp3 with title: I am not manipulated by anyone.

Ralph, Maria Amelia and Allen knows about the other retired blogger, their friendship is limited in the virtual space: make comments and links to each other. Maria Amelia is specially proud that she is the oldest, she posted a list with dates of births about the knonw blogger
mates with title Cybergrands (?). She is on the top of the list with her 1911 date of birth.

The British can be proud of their widow-retired Youtube star, millions can enjoy parts of Peter79's life. He is a videoblogger. The old guy telling stories with closed eyes mostly was surprised when he became a star and he continues his project enthusiasticly.

However bigger part of their life passed without web, the oldage geekness affect their life very much. "It would have been better if I had started to use the net not only when I was 88. I think that I started a little bit late but I am sure that this the best thing which happened to me after after retiring on a pension. My hobby is the music and while I worked I didn't have time for it. My wife passed in 1989 unfortunately, we were married for fifty years. Then I moved back to my hometown, Finspang, and I bought my first computer at the beginning of the 90s. It opened gate to the unlimited information."-remembers the 94-year-old Allan Lööf. Ralph Leonard's opinion is that it is very good that "physically handicapped, ill person" can meet the world.

Maria Amelia enjoys blogging because of making new connections: "I was alone before, many people write to me now and I answer all of them. The web is amusing and I learn such things about which I hadn't vague idea. I can talk to the whole Universe."

We are looking for the oldest Hungarian blogger. Who knows him/her, please write.

miércoles, 21 de febrero de 2007

Chile












Reportaje en el periódico El Mercurio On Line, de Santiago de Chile

http://www.emol.com/noticias/tecnologia/detalle/detallenoticias.asp?idnoticia=246548

Española de 95 años se convierte en la blogger más vieja y prolífica del mundo

SANTIAGO.- Así como el amor no tiene edad, la tecnología tampoco parece tener barreras de tiempo. Al menos eso es lo que ha demostrado María Amelia López Soliño, una española que a sus 95 años se ha transformado en la "blogger" de más edad en la galaxia de Internet.

Y es una tarea que se ha tomado en serio, ya que desde que comenzó su blog, el 23 de diciembre del año pasado, justo cuando celebraba su cumpleaños, ya registra 108 posts.

"A mis 95 años" ha recibido a la fecha más de 126 mil visitas desde que su nieto Daniel decidió regalarle esta bitácora online. Según ella cuenta en uno de sus post, este mundo de Internet no le era ajeno, pues ya le había solicitado a Daniel que le mostrara biografías de Felipe González, Alfonso Guerra y el cardenal Rouco Varela en dicha red.

María Amelia, cómo se identifica en su blog, dice estar contenta con ser la blogger de mayor edad en todo el mundo y admite que también estaría contenta si otras personas comenzaran a hacer lo mismo motivadas por su "aventura".

"Navegar por Internet para una señora de mi edad es un sueño y nunca pensé que iba a causar tanta noticia. Me imaginé que por el blog me iban a contestar tres o cuatro personas, pero ahora son de muchos países y todos me animan a que siga y me desean largos años de vida. Yo no soy una mujer interesante, pero parece que les hice gracia", comenta en una de sus entradas.

Pese a tener gran popularidad en España y en diversos países, donde ha logrado amplios espacios en medios de prensa escrita y digital, la mujer no tiene mayores pretensiones y descarta seguir el ejemplo de un blogger sueco, que a sus 93 años planea escribir una autobiografía.

Difícil para sus 95 años

Pese a que éste es un mundo nuevo y muy atractivo para ella, María Amelia reconoce que las dificultades no le han faltado. Por ello no duda en reconocer que su principal problema es la vista, porque necesita estar muy cerca para poder ver con claridad las teclas, aunque esto se soluciona con mayor facilidad en la pantalla, ya que puede agrandar el tamaño de las letras a su gusto.

Por ello es su nieto quien le ayuda a escribir. Daniel transcribe "sin ponerle ni una coma" a sus palabras. "Yo le dije que quería comprar un computador, pero él me desistió de la idea porque soy muy mayor para poder escribir. Y a veces no puedo leer por las cataratas", explica en una entrevista con el diario La voz de Galicia.

Pero lejos de las dificultades, las vivencias de esta mujer, que ha vivido casi un siglo, han cautivado a sus lectores y han hecho que se gane un lugar privilegiado entre los más de 68,8 millones de bloggers que existen en todo el mundo.

Entrevista con el diario La Cuarta
http://www.lacuarta.cl/diario/2007/03/11/11.14.4a.CRO.MARUJITA.html

Tierna nona gallega tiene el récor mundial de veteranía en la web

Marujita Amelia bloguea a los 95 pirulos. Como vive conectada, no se pierde detalles del acontecer mundial: Mandó saludos a La Jefa, Michelle Bachelet. "Como no veo bien las teclas, le dicto a mi nieto y él escribe"

¿Quién dijo que los nonitos no pueden usar internet, ah, ah? Con un poco de ingenio y la ayuda de su nieto regalón, la gallega María Amelia, de 95 calendarios, tiene un tremendo blog en la web en la dire http://amis95.blogspot.com. En medio del color sepia de sus fotos antiguás, María Amelia parló con La Cuarta, la tecnológica, desde su palacete en La Coruña.

-¿Cómo lo hace, abuelita?

- Hace un año, cuando cumplí los 95, mi nieto me regaló el blog. Como no veo bien las teclas a mi edad, le dicto todo a mi nieto y él escribe.

- Usted tiene más recuerdos que tienda de antigüedades...

- Pues, claro. Tengo miles de recuerdos, en especial de la Guerra Civil española. Eso fue un episodio muy terrible.

- ¿Le gusta mucho el web?

- Me encanta. A veces navego los diarios, pero con la letra bien grande. Si cuando yo fui pequeña hubiera existido internet sabría muchas más cosas que ahora. Fue un muy buen invento, al menos para mí. Yo no estoy de acuerdo con la gente que quiere limitarlo, porque internet es como la calle, se aprende de todo.

- Güeli...

- ¡No escucho nada! Oiga, ¿es verdad que hay una mujer de Presidenta en Chile?

- Está bien informada, nona.

- Sí. Es una felicidad para mí. Le mando muchos saludos a la señora Bachelet. Adiós, majo.

Otras entrevistas y más amigos de Chile

Las Ultimas Noticias - http://amis95.blogspot.com/2007/01/sudamrica.html
El Mercurio de Valparaíso -
http://amis95.blogspot.com/2007/01/chile.html

lunes, 12 de febrero de 2007

Magyar Köztársaság - Hungary - Hungría

Blogolnak a magymamák és nagypapák is

Unokája születésnapi ajándékul segített az idős asszonynak megszerkeszteni egy blogot. A nagymama szabad folyást enged gondolatainak, az unoka pedig továbbítja azokat a világhálóra - írta a La Repubblica című olasz napilap. Maria Amelia Spanyolország egyik leghíresebb asszonyává vált. Meghívják a nagy tv-csatornák, blogját havonta 50 ezren olvassák, és százával kapja az e-maileket. Ő ebben a közegben érzi jól magát, újra megjött az életkedve.

A 94 éves svéd Allan Loof zeneszerző blogjára nagy rendszerességgel ír legutóbbi szerzeményeiről és alkotó kedve mintha a régi volna. Donald Crowdis 93 éves kanadai természettudós. Ő sokáig a CBC tv-csatorna tudományos konzulense volt, 25 évig ő koordinálta a természettudományi múzeumok tevékenységét, majd igazgatója lett az egyik legnevesebbnek. Számítógépe ugyan nincs, de szomszédja szívesen rendelkezésére bocsátja naplója megírásához a sajátját. Loof ír a sajtószabadságról, az öregedésről, az új évezredről, a modern szexualitásról. "A termeszek ismereteket, bölcsességeket tanultak és tanulnak az idősebbektől, így közvetítik az információkat nemzedékeken át. De vajon a mai emberi társadalom, amely mindent olyan gyorsan felfal, ad-e még lehetőséget az öregek hangjának meghallgatására?" - kérdezi blogjában.

Ray White 93 éves amerikai, Tennessee állambeli kertész. Paradicsomot termel. Blogján a legkülönfélébb gondolatok kifejtése mellett tanácsokat ad kedvenc növénye kezeléséről. És hatalmas az öröme, amikor a szezonban százával kérik ki az emberek a véleményét. A hálónak köszönhetően kapcsolatban tud maradni a világgal, amely nem hallja meg az öregek hangját, természetesen kivéve az interneten.

http://www.origo.hu/techbazis/internet/20070212nagyi.html

jueves, 8 de febrero de 2007

Grecia

Θυμάστε τη βιονική γιαγιά; Ε, καμία σχέση! Το άλλο, "αν η γιαγιά μου είχε καρούλια...", το θυμάστε; Ε, βρέθηκε απάντηση: Θάτανε blogger!

Η απόδειξη έρχεται από την Ισπανία, από μια υπέροχη 95χρονη, τη Maria Amelia. Με τα χρωματιστά μαντήλια της και τις ιστορίες της από ...την ισπανική γρίπη ή από τον Α' -ναι, ναι, τον Πρώτο, όχι τον Δεύτερο- Παγκόσμιο Πόλεμο, που μας τις αφηγείται μαζί με τόσα άλλα στο Internet καθώς... έχει δικό της blog και μάλιστα με πάνω από 50.000 επισκέψεις το μήνα (Τριανταφυλλένια, παραμένεις η Ντίβα με το καλύτερο blog αλλά μετά από αυτό της Maria Amelia).

Συνοφρυώθηκα, σαν πρωδιάβασα την είδηση στη Repubblica κατά τη βραδυνή μου ενημέρωση: hi tech γιαγιά και εγώ κάθε μισό βήμα να πρέπει να καταφεύγω στη Βοήθεια του Pathfinder;... Ευτυχώς αντιστάθηκα, δεν έκλεισα τον υπολογιστή και έτσι κατάφερα να διαβάσω δυο αράδες παρακάτω: το blog, έγραφε, της το έφτιαξε ο εγγονός της ως δώρο στα 95α γενέθλιά της- πήρα τα πάνω μου, χαμογέλασα και άρχισα να σκέφτομαι τι δώρο θέλω να μου κάνουν τα εγγόνια μου σε 50 χρόνια (μετά τη νέα, συνομήλική τους, γιαγιά...).

http://lexidia.pblogs.gr/2007/02/an-h-giagia-moy-eihe-karoylia.html

jueves, 18 de enero de 2007

Chile


Entrevista realizada por Cynthia O'Ryan de El Mercurio de Valparaíso, el periódico más antiguo de Chile.

http://www.mercuriovalpo.cl/prontus4_noticias/antialone.html?page=http://www.mercuriovalpo.cl/prontus4_noticias/site/artic/20070118/pags/20070118085110.html

Una abuela bloguera

El 23 de diciembre pasado, María Amelia, una española nacida en Muxía, celebraba junto a su familia sus 95 años de vida.

Ese día, uno de sus nietos le hizo un regalo que cambiaría su vida para siempre: le obsequió un blog, http://amis95.blogspot.com.

Fue así como comenzó a escribir en esta bitácora sin imaginar que hoy, a menos de un mes de esa oportunidad, este espacio registraría más de 76 mil visitas y la noticia de la existencia de esta "abuela bloguera" recorrería el mundo.

Motivada por conocer un poco más de su historia y de su interés por escribir en un blog, me propuse contactarme con María Amelia en España. Le escribí un email y la respuesta fue inmediata, aunque me puso un sólo requisito: que la entrevista fuera por messenger.

"Encantada"

- ¿Por qué su nieto le regaló este blog?

"Porque me vio muy interesada en internet. El año pasado por primera vez vi lo que era internet, pues mi nieto estaba tecleando y me percaté que con eso lograba conseguir información. Eso me interesó muchísimo, me entusiasmé y por eso decidió hacerme este regalo para mi cumpleaños. Eso sí me tuvo que explicar lo que era un blog, porque yo no estaba enterada".

- O sea, ¿tuvo que aprender desde el principio?

"Claro. Esto tiene su trabajito y a mi edad es más difícil. Aún no me manejo bien, pero mi nieto me teclea".

- ¿Y qué piensa de internet y de los blog ahora que los ha conocido más?

"Que es una cosa muy buena, no sólo me entretiene, sino que también aprendo muchas cosas. No hay algo que no me guste de internet; dicen que hay cosas que son malas aquí, pero yo no las he topado todavía. Internet es un compañero, un amigo y estoy encantada con él".

- ¿Qué temas le gusta escribir en su bitácora?

"Me gusta escribir de todo. Lo que me preguntan, yo les contesto".

-¿Cada cuánto lo actualiza?

"Todos los días hago un poquito. Mi nieto me graba con un micrófono y después teclea tal cual, sin poner ni sacar ni una coma".

- ¿Qué le parece todo lo que ha causado su blog?

"Navegar por internet para una señora de mi edad es un sueño y nunca pensé que iba a causar tanta noticia. Me imaginé que por el blog me iban a contestar tres o cuatro personas, pero ahora son de muchos países y todos me animan a que siga y me desean largos años de vida. Yo no soy una mujer interesante, pero parece que les hice gracia".

- ¿A qué persona invitaría a visitar su blog y qué planes tiene con él?

"A todo el que quiera visitarlo, a todo el mundo, viejos y jóvenes. Mis planes son seguir, seguir hasta que no pueda más. Poco me falta para ir más allá, sin gana ninguna, pero tengo que ir".

sábado, 13 de enero de 2007

Holanda / Nederland



La publicación hace unas horas en uno de los principales diarios online de Holanda (nu.nl) está aumentando las estadísticas de visitas.
13/01/2007 - 10.098 visitas/día
14/01/2007 - 12.871 visitas/día
http://www.nu.nl/news/944049/50/Spaanse_oma_%2895%29_immens_populair_met_weblog.html
http://www.waarmaarraar.nl/pages/re/8997/Bloggen_voor_alle_leeftijden.html

Spaanse oma (95) immens populair met weblog lees voor

Uitgegeven: 13 januari 2007 14:43

MADRID - Bloggen is voor jong en oud. Dat bewijst een Spaanse vrouw van 95 jaar die inmiddels een grote schare fans heeft opgebouwd met haar weblog. De oma kreeg voor haar 95e verjaardag een blog waar ze nu bijna dagelijks berichten publiceert. Dat melden diverse Spaanse media.

Het weblog van Maria Amelía is bijzonder populair. In minder dan een maand heeft de pagina al meer dan 51.000 pageviews gegenereerd. Volgens de Spaanse media is de vrouw de oudste internetter van het land.

De vrouw geeft op haar weblog haar mening over onder meer politiek en de jeugd van tegenwoordig, maar ook vertelt ze persoonlijke verhalen. Ze dicteert de verhaaltjes en haar neefje schrijft het op.

In een interview vertelt Maria Amelía dat ze een jaar geleden het internet ontdekte. "Ik vind het geweldig wat je er allemaal kunt vinden. Je leest het nieuws en over de levens van mensen. Het is de beste uitvinding die ik in mijn leven heb gezien", aldus de Spaanse oma.

Traducción castellano (gracias anónimo)

Abuela española (95) inmensamente popular con su blog.

Bloggen es cosa de jóvenes y mayores. La prueba es una señora española de 95 años que ya tiene un gran número de fans en su blog. La abuela recibió el blog de regalo por su 95 cumpleaños y publica casi a diario sus noticias. Así informan varios medios de comunicación en España.

El blog de María Amelia es muy popular. En menos de un mes la página web tuvo más de 51.000 visitas. Según los medios españoles es ella la usuaria de Internet de más edad del país.

En su página la señora opina de política, sobre la juventud etc. Pero también cuenta cuentos y cosas personales. Ella dicta y un nieto escribe.

En una entrevista María Amelia cuenta que descubrió Internet hace un año. “Me parece fantástico lo que uno puede encontrar en Internet. Puedes leer las noticias y sobre las vidas de otras personas. Es el mejor invento que he visto en mi vida”, cuenta la abuela española.

------------------------------------

María Amelia contesta:

Me sorprendió mucho este éxito que tuvo mi blog en Holanda. Me parecen gente muy simpática y muy buenas personas. Porque yo traté muchas holandesas en Benidorm y he vivido con ellas mucho tiempo. 9 años que iba yo a Benidorm a pasar el invierno, muchas de mis amigas eran holandesas. Simpatiquísimas, buenísimas y muy alegres.

Y nos obsequiaban en sus apartamentos con unas meriendas espléndidas. Y ellas vestían de unos colores claros (rosa, azul,...), y yo más oscuros. Y no les gustaba. Y entonces para complacerlas me compré unos trajes blancos y de colores. Y al verme me aplaudieron. Me dijeron: "Galicia ahora está más guapa". Y era cierto.

A algunas le enseñe a ganchillar en la playa. Se sentaban a mi lado con la aguja y el hilo, y yo les enseñaba a ganchillar. Y después ellas siempre me obsequiaban con unas galletas riquísimas, unas cajas de galletas que tenían un sabor exquisito.

Ellas me explicaron que eran como dos bandos, que en un lado se hablaba el francés y en otro otro idioma. Hablaban dos idiomas en el país.

También conocí a otra holandesa en Las Palmas de Gran Canaria. Yo paraba en una residencia de sólo habitaciones, después comíamos de restaurante. Y muchas veces, ella salía conmigo. No era guapa, pero tenía un tipazo... y vestía muy bien, con mucha elegancia. No me acuerdo como se llamaba.

Os doy la gracias por la atención que tuvisteis conmigo, una mujer de edad sin ninguna aspiración de deslumbrar. Porque soy una mujer que no tiene una cultura muy elevada, ni que habla de tantas cosas como las que tenía que hablar. Soy sencilla.

Traducción nederland (Thanks Muchas Gracias André & VERTALING TRADUCCION)

Maria Amelia zegt:

Ik was zeer verrast met dit succes dat mijn blog had in Nederland. Het lijken mij zeer aardige en goede mensen. Want ik ben met vele Nederlanders in Benidorm omgegaan en ik heb veel tijd met hen doorgebracht. Negen jaar lang ging ik naar Benidorm om de winter door te brengen, velen van mijn vriendinnen waren Nederlanders. Zeer aardig, zeer goed en zeer vrolijk.

En ze onthaalden ons in hun appartementjes met fantastische middagmaaltijden. En zij kleedden zich met felle kleuren (roze, blauw,…) en ik met donkerdere. En dat beviel hen niet. En om hen te plezieren kocht ik dus witte en gekleurde jurken. En toen zij mij zagen, juichten ze mij toe. Ze zeiden mij: "Galicië is nu veel mooier". En dat was zeker zo.

Sommigen heb ik leren haken op het strand. Ze gingen bij mij zitten met naald en draad, en ik leerde hen haken. En daarna verleidden ze mij altijd met overheerlijke koekjes, enkele dozen koekjes die een voortreffelijke smaak hadden.

Zij legden me uit dat zij als twee zijden waren, dat aan de ene kant ze Frans spraken en aan de andere kant een andere taal. Ze spraken twee talen in het land.


Ook heb ik een andere Nederlandse leren kennen op Las Palmas, Gran Canaria. Ik verbleef in een één-kamer residentie, later aten wij in restaurants. En vele malen ging zij met mij uit. Ze was niet knap, maar had een bepaald figuur… en zij ging goed gekleed, met veel elegantie. Ik weet niet meer hoe ze heette.

Ik dank jullie hartelijk voor de aandacht die jullie hadden voor mij, een vrouw van mijn leeftijd zonder enig streven te imponeren, want ik ben geen hoogopgeleide vrouw, en ook niet die over vele dingen spreekt zoals ik zou moeten. Ik ben eenvoudig.


Interview Planet.nl http://www.planet.nl/planet/show/id=67777/contentid=805008/sc=f7cdce

Oma blogt zichzelf beroemd
Gepubliceerd op dinsdag 23 januari 2007
Wie zegt dat bejaarden en internet niet samengaan? De 95-jarige Spaanse María Amelia Lopez bewijst het tegendeel: sinds een maand houdt zij dagelijks een weblog bij. In Spanje is ze inmiddels uitgegroeid tot beroemdheid.

"Amigos de Internet, hoy cumplo 95 años". "Internetvrienden, vandaag word ik 95", begint María Amelia Lopez haar blog. "Ik hoop veel te kunnen schrijven en vertellen over de belevenissen van een mevrouw van mijn leeftijd. " Op haar verjaardag op 23 december 2006 kreeg ze het weblog van van haar kleinzoon cadeau. Precies een maand later wil ze geen dag meer zonder internet.

Op haar verzoek spreek ik María Amelia niet telefonisch maar via skype. Msn met stem had ook gemogen. Op het via email afgesproken tijdstip beantwoordt haar kleinzoon mijn uitgaande oproep. "Ik ga mijn oma halen. " Er klinkt gestommel. "Is ze er al?" hoor ik haar vragen. Zodra ze begrijpt dat we contact hebben, vraagt ze me een foto te mailen "zodat ze een gezicht heeft bij de stem die ze hoort".

'Ik wil ook zo'n apparaat'
María Amelia Lopez leerde internet kennen via haar kleinkind. Tot een maand geleden had ze zelfs nog nooit achter een computer gezeten, maar ze is het levende bewijs dat niemand te oud is om te leren. Haar kleinzoon vatte het idee op voor een blog als verjaardagscadeau toen hij vorig jaar enthousiaste vragen van zijn oma op zich afgevuurd kreeg, op het moment dat deze begreep dat internet een bodemloze put van informatie was. "Ik wilde ook wel zo´n apparaat." Een weblog leek haar kleinzoon verstandiger om mee te beginnen.

De bloggende oma ziet slecht en kan nog niet goed met het toetsenbord overweg: één van haar doelen voor 2007. Terwijl zij stukje bij beetje bijleert over de wondere wereld die internet heet, vond haar kleinzoon een oplossing: María Amelia praat nu tegen de computer, die haar stem opneemt. Haar kleinzoon zorgt er vervolgens dagelijks voor dat haar teksten online verschijnen.

Beroemd tot over de landsgrenzen
Een maand na de lancering heeft blog al bijna honderdduizend bezoekers weten te trekken: de teller staat op ruim 93.000. De gratis krant 20Minutos nomineerde haar blog als één van de twintig beste persoonlijke weblogs. En haar faam reikt inmiddels tot ver over de landsgrenzen. Nederland, België, Zweden, Argentinië, Peru en Chili: overal haalt María Amelia de kranten, radio en in sommige gevallen zelfs de televisie.

Tegen een Chileens krant verklaarde ze: "Ik ben geen interessante vrouw, maar blijkbaar heb ik toch iets leuks gedaan." Verschillende Spaanse televisiezenders zochten de oma op in haar woonplaats en maakten reportages. En ze is er maar wat trots op dat ze op haar leeftijd de media heeft gehaald: alle publicaties, radio-interviews en reportages worden zorgvuldig op haar blog bijgehouden.

'Het leven is minder saai'
Dagelijks krijgt María Amelia Lopez honderden reacties binnen. Op haar blog en via de email. "Ik voel me plotseling een geliefd mens. Het leven is veel minder saai dan voordat ik internet had. Dit houdt me bij de tijd, het houdt me alert. Het is als een verjongingskuur. Elke dag leer ik nieuwe dingen bij, mijn leven heeft een stuk meer invulling gekregen."

"Als ik zin heb om te kletsen ga ik online en ontmoet ik steeds weer mensen om mee te praten. Als ik informatie nodig heb, is die ook zo gevonden. Vandaag nog heb ik met behulp van internet een maaltijd klaargemaakt. En dat terwijl ik eigenlijk al jaren niet meer kook!"

Eigenlijk vindt de blogger dat alle oma´s er aan zouden moeten. "Als klein meisje had ik dit niet geloofd. Nu roep ik tegen mijn vriendinnen dat ze het ook moeten proberen. Maar dan roepen ze heel hard dat ik te modern voor ze ben geworden!"

Internet beschouwt María Amelia Lopez nu als haar beste vriend en levensgezel. Natuurlijk heeft ze ook wel gehoord dat op het web ook veel slechte dingen te vinden zijn. "Maar ik ben ze nog niet tegengekomen."

Annebeth Vis

Más Referencias

http://www.marketingfacts.nl/berichten/20070112_spaanse_oma_95_start_weblog/
http://www.louiswebstek.nl/?p=47
http://annevo.nl/2007/01/14/bloggen-is-voor-iedereen/
http://www.worldofpeet.nl/?p=81
http://www.hereugoweird.nl/?p=349
http://www.datenu.nl/main.php?page=news&id=7328
http://willy4it.web-log.nl/willy4it/2007/01/spaanse_oma_95_.html
http://www.prownet.nl/nieuws/3169/Spaanse_oma_-895-9_immens_populair_met_weblog.html
http://www.rapide.nl/nieuws/display.php?id=656
http://weblog.adhed.nl/?p=50
http://bouwjaar54.web-log.nl/bouwjaar54/2007/01/afscheidsbrieve.html
http://wonm.web-log.nl/wonm
http://likeme.nl/forum/topic/135/
http://lilianmarijnissen.sp.nl/weblog/2007/01/15/hippe-oma/
http://lapje.web-log.nl/gloria/2007/01/voorjaar.html
http://www.fjear.nl/?p=157
http://www.opa-buiswater.nl/pivot/entry.php?id=892
http://mgl.digi-dition.nl/daily/2007/1/16/MGL/VR/1/articles/artikel_DDL_1DA_20070116_63_619.php
http://www.waarmaarraar.nl/pages/re/8997/Bloggen_voor_alle_leeftijden.html
http://frieskippies.web-log.nl/kippetje/2007/01/hier_moet_je_ge.html

sábado, 6 de enero de 2007

Suecos

Heja mormor, skarpt gjort..

"eja mormo kar... no sé que quiere decir... ¿vieja?"

Läste om dej i www.aftonbladet.se

"lasteondeiflonbla...."

"Suecos? Suecos... jajaja...home... ti estás de broma"
Chulísimo! Estamos leyendo de su blog en los periódicos en Suecia. Qué buen regalo de su nieto! Juro que seguiremos leyendo de su vida y opiniones sobre lo que pasa en el mundo.
Saludos de Suecia!
"Esto nadie lo cree, eh. Esto es un fenómeno. Esto es un fenómeno. ¿Tienen esta fotografía en Suecia?. Eu non sei o que dí."

jueves, 4 de enero de 2007

Sudamérica


La publicación en varios diarios de Chile y Perú y la entrevista en Radio 10 de Buenos Aires ha desatado la "mariaameliamanía" en Sudamérica. Ayer, 9173 visitas. Esto es increíble.

http://www.lun.cl/modulos/catalogo/paginas/2007/01/03/LUCPRIN16LU0301.htm?idnoticia=CFFIKF6B20070103